Marka ve patent tescili hakkında detaylı bilgi için tescil formunu doldurunuz...

Teknoloji Geliştirme Projeleri Desteği Teknoloji Merkezleri Teknoparklar Risk Sermayesi Ozon Tabakasını İncelten Maddelerin Giderilmesi Projesi Desteği

TTGV ve Çevre Ozon Tabakasının Korunması Montreal Protokolü OZON TABAKASININ KORUNMASI   Ozon tabakası atmosferin yaklaşık 20-40 km arasındaki stratosfer tabakasında yoğun olarak bulunur. Bu tabaka güneşten gelen zararlı ultraviyole ışınlarının (UV-B) dünyaya ulaşmasını önler. UV-B ışınları bütün yaşayan organizmalar üzerinde zararlı etkilere sahiptir; bitkilerin büyüme hızını azaltır, insanlarda cilt kanserine sebep olur, göze zarar verir, enfekte hastalıklara (sıtma vb.) gibi yakalanma riskini artırır. 70' li yılların başında, stratosferdeki ozon parçalanmasına insan yapısı olan bazı kimyasalların neden olduğu tespit edilmiştir. Ozon tabakası zarar gördükçe, dünyaya ulaşan UV-B ışınlarının miktarı da artmaktadır. Bu zarar genelde klor ve/veya brom içeren kimyasalların dünya yüzeyinden yükselerek stratosfere ulaşmasıyla gerçekleşir. Güneş ışınlarının etkisiyle bu tür maddelerin ayrışması ile oluşan serbest klor ve brom radikalleri ozon ile reaksiyona girerek zincirleme reaksiyon oluşturmaktadır. Bu tek klor veya brom radikalinin atmosferde bozulmadan önce 100000 civarında benzer reaksiyon oluşturduğu ve atmosferik yaşam süresinin 74 ile 111 yıl arasında değiştiği tahmin edilmektedir. Şekil 1 Bugüne kadar ozon tabakasına zarar verecek miktarda kimyasal gazlar atmosfere serbest bırakılmıştır. Strosferde ozon miktarındaki büyük kayıp Güney Kutbu üzerinde oluşmuştur ve kıta yüzeyine düşen ultraviole ışınların şiddetinde artış gözlenmiştir. Daha zayıf benzer bir etki Kuzey Kutbu üzerinde de gözlenmiştir. Ozon tabakasının incelmesine neden olan maddelerin teknik isimleri aşağıdaki gibidir: kloroflorokarbonlar (CFC) halonlar metil kloroform karbon tetraklorid hidrobromoflorokarbonlar (HBFC) hidrokloroflorokarbonlar (HCFC) metilbromid Yukarıda adı geçen kimyasallardan kloroflorokarbonlar (CFC), halonlar, metil kloroform ve karbon tetraklorid "Birinci Derecede Önemli Ozon Tabakasını İncelten Maddeler" EK -1 sınıfında yer aldıkları için zorunlu kullanım alanları ve servis amaçlı kullanımı hariç, Türkiye'de sanayide kullanımı 1 Ocak 2000 tarihi itibariyle yasaklanmıştır. Hidrobromoflorokarbonlar (HBFC), hidrokloroflorokarbonlar (HCFC) ve metilbromid henüz kullanılmakla beraber zamana bağlı olarak kısıtlama getirilen diğer maddelerdir. Gelişmiş ülkeler 1995'in sonunda ozon tabakasını incelten maddelerin üretim ve kullanımını bırakmışlardır. Uluslararası Montreal Protokolü'ne göre; belirli bir program çerçevesinde bütün dünya ülkeleri de bu kimyasallardan arındırılmış olacaklardır. MONTREAL PROTOKOLÜ Ozon tabakasının incelme sorununa kalıcı bir çözüm bulabilmek amacıyla 1980'lerin ortasından beri uluslararası bir işbirliği sürdürülmektedir. Bir kaç yıl süren uluslararası görüşmeler sonucunda 1987'de "Ozon Tabakasını İncelten Maddeler Üzerine Montreal Protokolü" 25 ülke tarafından imzalanmıştır. Montreal Protokolü evrensel bir çevre koruma projesi için ilk defa bu kadar çok ülkenin görüş ve eylem birliğine varması açısından son derece önemli bir olaydır. Bu anlaşmada CFC (kloroflorokarbon) tüketiminin 1999'a kadar 1986'ya kıyasla yarıya indirilmesi ve halon tüketiminin arttırılmaması üzerinde anlaşmaya varılmıştır. Anlaşma kapsamında kontrol altına alınan maddelerin tam listesi EK 2'de, bazılarının ticari isimleri ise EK 3'de, kullanıldıkları sektörler EK 4'de verilmiştir. Fakat Montreal Protokolü'nü izleyen yıllarda ortaya çıkan yeni bilimsel bulgular, ozon incelmesinin tahmin edilenden çok daha ciddi boyutlarda olduğunu ve daha sıkı önlemler alınması gerektiğini ortaya koymuştur. Böylece Montreal Protokolü'nde zaman içerisinde değişiklikler yapılmıştır. Haziran 1999'da Montreal Protokolü'nü imzalayan ülke sayısı 168'i bulmuştur. Anlaşmanın bugünkü haline göre ana şartları şöyledir: Kloroflorokarbonlar (CFC), halonlar, metilkloroform ve karbontetralorid tüketimleri gelişmiş ülkelerde 1995, gelişmekte olan ülkelerde 2010 yılı itibariyle sona ermiş olacaktır. Ancak Çevre Bakanlığı'nca, Türkiye için bu tarih üretimde kullanım için 2000 yılı, serviste kullanım için 2010 yılı olarak tesbit edilmiştir.(bu maddelerin kişi başına yıllık tüketimi 0,30 kg'dan az olan ülkeler, gelişmekte olan ülkeler olarak tanımlanmıştır.) Hidrokloroflorokarbonlar (HCFCs), daha az zararlı oluşları nedeniyle CFC'lere alternatif olarak geliştirilmiş kimyasallardır. Montreal Protokolü'ne göre bunların tüketimi de 2030 yılında tamamen sıfıra indirgenecektir. Gelişmiş ülkelerin katkıları ile oluşan bir "Çok Taraflı Fon" kurulmuştur. Bu fon gelişmekte olan ülkelerin endüstrisine; OTİM'lerin giderilmesine yönelik projelerde teknik uzmanlaşma, yeni teknolojiler ve ekipmanlar için kullandırılmaktadır.

 

Marka ve patent tescili hakkında detaylı bilgi için tescil formunu doldurunuz...